3/8/2008 -

NAKİL

Neden kaçınmadım başıma gelenlerin
Aksından. Kimse kimsenin sahibi değil.aşk
Gidince “ yarin yanağı” da ortaktır. Bölündükçe


Böyle her şeyi unuttum. Tanrım neden yok
Kendini evinde hissedebileceğin bir yer
Dünyada. Göz içi bile siyah. Biliyorum civara
Nakledecekler beni. Ama etmedim kimsenin
İhsanına tamah.


Yalan ve hiledendi yüzleri değildi deriden. Ben
Kendimi zeminde bıraktım. Kaybolduğumda
Biliyorum kimse aramayacaktı beni.
Büyüdükçe her şeyi unuttum. Sadece ateşler
İçinde yatarken iyi hissettimdi kendimi. Her
Edimin alacaklısı varmış dünyada. Benim yok.
Yokluktan başka bir şey yok ait olduğu kalpten
Nakil olana.


Somut hatıra bile yok. Sorularla gerilmiş
Beden. Aşık kayıt tutamaz. Özlüyorum nefes
Alamadığım günleri de; ter içinde titrerken
Sokağa düştüğüm vakitleri de. Gün yoktu.
Kalamadım hiç, tek bir duygu durumunda.
Benliği korumakla sürüklenirmiş insan yokluk
Durumuna. Biliyorum aynı ben değilim artık
Hafızadaki bedenle.



Yücel Kayıran