4/8/2008 - İSYAN / ENDER EMİROĞLU

İnsan
Kendi yoluna yolcudur
Ve kendi ruhuna




Hayat dediğimiz şey düz bir oldur ve nihayet kocaman bir oyundur
Ve insan etiyle doyan bu oyunun kuralları karanlık kamuda koyulur
Yalnızdır herkes kan bağlı bir karabasandır
Aşk olsa olsa bir sanrı dostluk da arkadaşlık da zamana karşı bir rüya
sonuçta beden sancılarıyla tek başınadır yol uzun oyun zor kurallar katıdır
yalan kahkahalar masal neşe sanal ömür boyu mutluluk külliyen yalandır


insan
itaat eden bir hayvandır
ve güç dengesi asıldır


isyan
tanrım sildim buğuyu terk ettim arzuyu sardım yarama ağuyu
tanıdım ve seyrelttim heyecanı ve bu komik oyunu
her şey sahte dostluk bahane bu amaçsız güruhu
isyan
tanrım kendisine benzemeyenleri yok sayıp mütemadiyen aşağılayanları
kurallarıyla üstümüze oturan bilerek isteyerek kıyımları
başkasının yalnızlığı ve mutsuzluğuyla mutlak doyuma ulaşanları
isyan
tanrım güdüleriyle yaşayıp kraldan daha çok kralcı olanları
güce tapıp cüssenin karşısında el pençe divan duranları
uzak tut benden gör beni bil bu inançsız takatsiz halsiz adamı


herkes ağlıyor herkes susuz heyecansız aşksız ve sevdasız dedim
ve hoşgörü denilen şey sadece zaman kazanmadır bunu bildim
sakın sakla beni yaradan bu kendi kendini yiyen nüfustan
bu mutsuz huzursuz ruhsuz kendinden bile nefret eden
bu zaman dolduruyormuş gibi yaşayan
bu kan kardeşliği adına birbirinin kafasını kopartan
bu ölümün de yaşamın da amacını anlamayan
bu koyun sürüsü gibi yaşayan binlerce maske taşıyanlardan
bu yaptığı ve yapacağına inanmayan
bu kan görmeden doyuma ulaşmayan karanlık suratlardan
bu oyunda figüranlığı en başta onaylayanlardan
bu mutsuzluğun da içini boşaltanlardan
bu kendi yarattığı cehennemde yananlardan


adına başladım sana sığındım koru ve kolla beni


amin.